دلتنگی

 

چه دلتنگم چـــــه دلتنگم در این غمخانه، این دنیا

نمـــــی گنجــــم  درون تن   تنم تنهــــا دلم   تنها

 

تو ســـــرشار همــــآوایی و من تن پــوش تنهایی

به دیـــــــدارم نمیــــایی نمیپــــایی در این صحرا

 

سفر کـــــردم تو ره بــــودی نظـرکردم نگه بودی

به قاب مهـــــر و مــــه بودی درون لحظه ها پیدا

 

دم صبحی صدایم کــــن ز تاریکــــی رهـــایم کن

کـــــه میخـــــواند مـــرا هر دم رگ باز شب یلدا

 

که میخواند در آوازم ؟ چــــه گفتــه با رگ سازم؟

کـــه بـــــا جز تو نپردازم بــــه بیداری و یا رویا

 

فراموشی!  فراموشی! نگه از من چه می پوشی؟

تو آغوشی، که میکــــــوشی تسلایی  شوی غم را

 

شاعر : حمیرا نکهت دستگیرزاده